26 maja 2024

Jak przygotować dziecko do rozwodu rodziców?

Rozwód to trudna sytuacja, która dotyka wszystkich członków rodziny, od najmłodszych do najstarszych. Każdy członek rodziny inaczej radzi sobie z sytuacją. Dzieci są często największymi ofiarami rozłąki rodziców. Jest to coś, na co nie są przygotowani i co łamie stabilność, do której przywykli.

Idea rozstania rodziców wiąże się ze zmianą ich codziennej rutyny, a sytuację tę należy zaplanować tak, aby dzieci mogły się do niej dostosować bez uszczerbku.

Czego należy unikać?

Ważne jest, aby oboje rodzice jasno przekazali dziecku, że rozstanie nie jest jego winą. Następnie daj dziecku czas na pogodzenie się z tą wiadomością. Wyjaśnij i odpowiedz na wszelkie pytania dziecka.

Pozwól dzieciom na swobodne wyrażanie siebie. Niech dzieci swobodnie mówią, jak się czują z drugim rodzicem, czy za nim tęsknią, czy się boją, że ich zostawi itp. Wysłuchaj ich uważnie, zapewnij wsparcie i unikaj złości, besztania lub przeceniania swoich uczuć z powodu tego, co wyraża Twoje dziecko. Nie wdawaj się w walkę o władzę o rolę lepszego rodzica.

Niezwykle ważne jest, aby rodzice w obliczu tej sytuacji i bólu, jaki przeżywają ich dzieci, unikali uszczęśliwiania ich prezentami czy przedmiotami materialnymi. Ważne jest, aby poświęcić dzieciom czas wysokiej jakości; aby nawiązać z nimi solidną relację poprzez wspólne spędzanie czasu. Inną ważną kwestią jest zapewnienie bytu dziecku dzięki alimentom – sprawdź, jak złożyć pozew o alimenty tutaj.

Niezależnie od wieku dzieci, wiadomość o rozstaniu z rodzicami jest szokująca i bolesna, ponieważ oznacza zmianę w samej strukturze życia, nawet jeśli nie mieszkają z nimi, będzie to oznaczało zmianę rutyny. Wiek dziecka, kiedy dowiaduje się, że jego rodzice nie będą już parą, jest czynnikiem decydującym.

  • Dzieci do drugiego roku życia: Od urodzenia niemowlęta zaczynają ufać dorosłym, w zależności od opieki, jaką otrzymują. Będąc tak młodym, dzieci nie rozumieją, czym jest rozwód. Jednak na tym etapie życia dzieci są bardzo wrażliwe i każda zmiana w otoczeniu jest przez nie odbierana. Potrafią wyczuć brak rodzica, co wywołuje niepokój, objawiający się intensywnym płaczem i rozdrażnieniem, zaburzeniami snu i jedzenia.
  • Dzieci w wieku od dwóch do trzech lat: Na tym etapie dziecko jest zanurzone w nauce chodzenia, kontroli zwieraczy, mowy, snu, więc może wykazywać opóźnienia lub trudności w ich nabywaniu. Na tym etapie dzieci są świadome okazywanych emocji, złości, wściekłości, smutku, ale nie wiedzą jak sobie z nimi radzić. Mogą fantazjować, że ich rodzice wrócą do siebie, ponieważ nie są w stanie zrozumieć, co się dzieje. Na tym etapie ważne jest, aby rodzic zapewnił dziecko, że je kocha. Należy umożliwić kontakt z obojgiem rodziców, wspólne zabawy z dzieckiem, aby mogło wyrazić to, co czuje. Dzieci od 3 do 5 lat: Na tym etapie dzieci mają tendencję do zadawania wielu pytań. Rozwijają swoją aktywność, wyobraźnię, opowiadają historie. Są też egocentryczne, uważają, że wszystko co dzieje się wokół nich jest związane z nimi „mamusia i tatuś, rozstali się przeze mnie”. Jest to również etap, w którym przeżywają lęki i stają się zaborcze wobec rodziców. Na tym etapie ważne jest skorygowanie ewentualnych błędnych interpretacji dotyczących rozstania z rodzicami. Ważne jest, aby nalegać, że to nie jest ich wina, ponieważ mama i tata nie zamierzają ich porzucić.
  • Dzieci w wieku od 6 do 12 lat: jest to etap, w którym dzieci są bardziej oddane obowiązkom szkolnym. Stają się bardziej wrażliwi na emocje własne i innych. Są bardziej zdolne do zrozumienia, czym jest rozwód, choć zwykle nie wyrażają tego z obawy przed zmartwieniem rodziców, lękiem przed odrzuceniem lub poczuciem winy.